آن شبانگاه که دل بر سر راهت دادم

 

بنده عشق تو گشتم تو شدی بنیادم

 

طالع سعد من از یاد نگاه تو بود

 

چشم زیبای خمارت نرود از یادم

 

با تو بودن چه خوش است آی پریزاد امید

 

    مست روی مه تو هستم و اینک شادم

 

در کمینم که شبی بگذری از کوچه دل

 

که من اینگونه به دنبال رهت افتادم

 

نیستم در غم حسرت که تویی یاور من

 

با تو ای افسانه  من تا به ابد آزادم

 

 

 

 

 

آن شبانگاه که دل بر سر راهت دادم

 

بنده عشق تو گشتم تو شدی بنیادم

 

طالع سعد من از یاد نگاه تو بود

 

چشم زیبای خمارت نرود از یادم

 

با تو بودن چه خوش است آی پریزاد امید

 

    مست روی مه تو هستم و اینک شادم

 

در کمینم که شبی بگذری از کوچه دل

 

که من اینگونه به دنبال رهت افتادم

 

نیستم در غم حسرت که تویی یاور من

 

با تو ای افسانه  من تا به ابد آزادم